9 Eylül 1922…
Belkahve sırtlarından Kadifekale’ye ve Hükümet Konağına çekilen Türk Bayraklarını görünce, yeni bir kurtuluşun tatlı keyfini yüzünden okunan keyfiyle ilân etti İsmet İnönü’ye Atatürk…

Şimdilerde bir kule üstünde dalgalanan yirmi farklı Ülkenin bayrakları altında içkilerini yudumlayan “denize dökülmüş”lerin keyfi kaçmış anlaşılan..

1922’yi anımsıyoruz..
Eylül dokuz
ve onlar, efendilerinin sunduğu kırıntıları kemirmekle meşguller İzmir açıklarında koltuk altlarına sıkıştırdıkları kanatlarıyla..

şimdilerde, şehri yıkıp yakıp bıraktıkları tabla toprakların üstünde derin Cumhuriyet diriliyor..

Kurtuluşumuz, metrelerce gözyaşına karışıyor; Onlarki bir avuç his’siz;

1922’yi anımsıyoruz,
Eylül dokuz’a götüren ağır duman altında kutlu sevincimizle…

Nif dağı sırtlarından gelen bu şehrin yapı taşları yerinden oynadı diye bu öfkem.

Taşı taş üstünde bırakmamaya yeminli, kemirgen döküntülere takıntılı askerleri “mıntıka temizliği” bahanesiyle kesmiştik – ayaklarını zeminden…

Onlar dökülürken ağlıyordu; biz dökerken… Üzülüyorduk can can’ın yüzünden ölürken…

Anlatamıyorduk.
Yani anlatıyorduk da , onlar anlamıyordu..

1922’yi anımsıyoruz şimdilerde
ki Tarih, yalancılığını terk ediyordu tekerrür ederken..
Sabah ışıltılı, gözlerimiz de öyle.. gökyüzüne takılıp kalan bakışlarımı anımsıyorum şimdi..
“Bir Tarih ölmez asla ! yaralarsa vatanım acıtır, kanatırsa vatanım..”
Kubbe üstü mutluluğum, seyyar bilgilerle doldurulmuş öğrencilere karışıyor.
9 Eylülde kur-tul-duk
Kur-tar-dı-nız
22 ye demir atmışken acılarım; yeri yerinden oynattınız…

Biraz yaramazca gülüyordu Atatürk.
Kazanmışlığın sezinlendiğini sezerken İnönü, Atatürk’ü süzdü..
Parmağıyla işaret etti alnı açık kıyıları…
-Paşa bu iş bitti. Artık diğer işlere başlarız” dedi..

82 yıl önce işgal edilen “parmakla gösterilen yerlerin” hiçbir karesinde anılar silinmedi.
Zira emperyalistler ve uşakları 1000 metre karelik tümsekte Ülkeyi seyrediyor..

1922’yi anımsadık
Eylül 9’u geçti geçecek..
Gözlerimdeki ıslaklığı sorarsan
Bin Eylül silinmeyecek…

Gözyaşından mutluluğa…..


yazan : rébéL_khan