Küçük umutlar sinerdi tenime her uykuya dalışımda siluetinden.Kapıyı her açışımda karşılar gibi uzaklardan hayalini...Ben sen olmak istedim hep daha çok özlenmek, daha çok bu sancıyla yok olamamak için büsbütün.Büsbütün geçecekti zaman işte, bilirdim; dakikalar saatler bir bir çalacaktı varlığını yüreğimden, beni geçmişe damgalayarak...Sevda geleceğe mühürlenince ayrılıklar yakacaktı içimden canımı hafif hafif ...Sen bende candın aslında kanatlanıp uçunca bütün melekler ben yalnız kaldım...Şimdi yoksun!!!